top of page

Bahnbetriebswerk L.

Około 1900 r. wszystkie stacje rozrządowe zostały przeniesione z centrum L. na przedmieścia. W rezultacie w 1905 r. na skraju Trybuny zbudowano duży skład towarowy. W 1916 r. zajezdnię wybudowano po stronie północnej. Chociaż plac towarowy jest nadal w użyciu, zajezdnia stała się opuszczonym miejscem. Zadaniem zajezdni była konserwacja i naprawa użytkowanych lokomotyw. Tutaj również zaplanowano rozmieszczenie personelu w służbie drogowej. W 1952 r. wybudowano warsztat szkoleniowy. W 1963 roku do zajezdni wjechała pierwsza lokomotywa spalinowa. W 1979 roku powstał nowy, większy gramofon. W 1988 roku w związku z trwającą elektryfikacją odpalono ostatni parowóz. Operacje zostały przerwane w 1995 roku, od tego czasu miejsce popadło w ruinę, a wraz z nim budynki, takie jak linia silnika, parowozownia, wieże ciśnień i wiele innych. Obie wieże ciśnień, które już z daleka są charakterystycznym punktem orientacyjnym, są wpisane do rejestru zabytków. W dawnych warsztatach wciąż czuć typowy zapach oleju z dawnych lat. Inaczej po 25 latach pustostanu zawalą się pierwsze dachy i ogólny rozkład będzie trwał.

bottom of page